Voor veel Sloveense ondernemingen begint de uitbreiding van activiteiten naar Nederland vaak met een eenvoudig plan. Een project is zekergesteld, medewerkers zijn beschikbaar en de meest efficiënte oplossing is om het bestaande team over de grens in te zetten. Binnen de Europese Unie voelt deze stap logisch en toegankelijk.
In de beginsfase lijkt de structuur beheersbaar. Werknemers blijven op de Sloveense loonlijst, een A1 certificaat wordt aangevraagd en de opdracht wordt gepresenteerd als tijdelijk. Voor EU-burgers werkt dit kader doorgaans naar behoren.
Echter, de situatie wordt fundamenteel anders wanneer Derdelanders zijn betrokken.
In de praktijk werken veel Sloveense bedrijven met geschoolde werknemers die geen EU-nationaliteit bezitten. Deze werknemers zijn volledig geïntegreerd in de organisatie in Slovenië en zijn essentieel voor de levering van projecten. Wanneer zij naar Nederland worden uitgezonden, wordt er vaak vanuit gegaan dat de bestaande structuur gewoon van toepassing blijft. Hier wordt de 90-dagenregel cruciaal.
De 90-dagenregel in de praktijk
Volgens de Nederlandse immigratieregels kunnen onderdanen van derde landen die legaal werkzaam zijn in een andere EU-lidstaat, onder specifieke voorwaarden, voor een beperkte periode van maximaal negentig dagen binnen een periode van 180 dagen in Nederland werken. Op het eerste gezicht lijkt dit een flexibele en efficiënte oplossing te bieden voor kortlopende opdrachten. In de praktijk wordt de toepassing van deze regel is verre van eenvoudig.
Nederlandse autoriteiten beoordelen de situatie niet uitsluitend op basis van het bestaan van een geldige verblijfsvergunning in Slovenië. Zij kijken naar hoe het werk in de praktijk is georganiseerd. Zij onderzoeken of de werkzaamheden in Nederland binnen de reikwijdte van de oorspronkelijke dienstbetrekking vallen, of de detachering daadwerkelijk van tijdelijke aard is en of de buitenlandse werkgever een actieve rol behoudt.
Hier gaat het vaak mis.
Opdrachten worden uitgebreid buiten het oorspronkelijke tijdsbestek. Medewerkers keren meerdere keren terug binnen korte intervallen. De grens tussen kortetermijnaanstelling en structurele aanwezigheid wordt vaag. Vanuit zakelijk oogpunt worden deze beslissingen vaak gedreven door noodzaak. Projecten evolueren, tijdlijnen verschuiven en continuïteit wordt essentieel.
Vanuit een regelgevend oogpunt is de drempel van 90 dagen echter niet flexibel. Zodra deze wordt overschreden, of incorrect wordt toegepast, kan de wettelijke basis voor werkzaamheden in Nederland niet langer geldig zijn. Op dat moment is een andere migratieroute vereist, doorgaans met een Nederlands verblijf en werkvergunning.
De autoriteiten houden dit actief in de gaten. Tijdens inspecties worden niet alleen de documentatie gecontroleerd, maar ook reispatronen, verblijfsduur en de daadwerkelijke aard van de uitgevoerde werkzaamheden. Wat een reeks kortlopende opdrachten lijkt, kan al snel worden geïnterpreteerd als een continue aanwezigheid.
Hoe CIS ondersteuning biedt en waarde toevoegt
Dit is waar CIS een beslissende rol speelt. Wij ondersteunen onder andere Sloveense bedrijven voor en tijdens hun activiteiten in Nederland door ervoor te zorgen dat de 90-dagenregel wordt correct toegepast en, even belangrijk, dat de grenzen ervan duidelijk zijn begrepen. Onze aanpak begint met het beoordelen of de beoogde activiteiten daadwerkelijk binnen de reikwijdte van kortlopende mobiliteit vallen, of dat er vanaf het begin een andere route moet worden overwogen.
Wanneer het 90-dagenkader van toepassing is, begeleiden wij het volledige aanmeldingsproces en zorgen wij ervoor dat aan alle vereiste voorwaarden wordt voldaan. Dit omvat het verifiëren van de onderliggende arbeidsstructuur en het afstemmen van de documentatie op de door de autoriteiten bevraagde Nederlandse vereisten.
Waar veel organisaties moeite mee hebben, is het doorlopende beheer van deze opdrachten. Dagen worden incorrect geteld, overlappende periodes worden over het hoofd gezien en herhaalde uitzendingen worden niet altijd getoetst aan de termijn van 180 dagen. CIS zorgt voor duidelijkheid in dit proces, waardoor cliënten overzicht behouden en onbedoelde overtredingen worden voorkomen.
Wanneer projecten de drempel voor de korte termijn overschrijden, adviseren wij proactief over de juiste vervolgstappen. In plaats van te reageren nadat zich een probleem voordoet, helpen wij organisaties tijdig over te stappen op het juiste immigratiekader, waardoor continuïteit wordt gewaarborgd zonder het bedrijf aan onnodige risico's bloot te stellen.
Onze toegevoegde waarde ligt uiteindelijk in het overbruggen van de kloof tussen de operationele realiteit en de wettelijke vereisten. Wij begrijpen de druk om projecten op te leveren en de behoefte aan flexibiliteit, maar wij begrijpen ook hoe snel die flexibiliteit kan omslaan in kwetsbaarheid als de onderliggende regels niet correct worden toegepast.
Van Slovenië tot Nederland biedt de negentig-dagenregel kansen. Maar alleen wanneer deze met precisie wordt toegepast. En juist daar maakt CIS het verschil.